Η πόλη της αρχαίας Πάου

     Η αρχαία πόλη Πάος ή το Παίον , όπως  αναφέρεται από τον Ηρόδοτο , ήταν πόλη  της  αρχαίας
 Αρκαδίας , στο βόρειο τμήμα της που λεγόταν Αζανιάς.Λείψανα αυτής που ήταν  ακμαία από τους 
 αρχαϊκούς  χρόνους υπάρχουν ανάμεσα στο χωριό Σκουπέϊκο ή Νέο Πάος και τα Βεσινέϊκα και
 συγκεκριμένα στην περιοχή γύρω από το χάνι του Καλαθά.
     Η ακρόπολη της Πάου ήταν στον από πάνω από τις πηγές του Καλαθά λόφο και είχε τείχη των
 οποίων το μήκος υπολογίζεται σε 516 μ. Εκεί διατηρείται μια δεξαμενή στην οποία καταλήγει
πήλινος  αγωγός που έφερνε νερό από πηγή 230 μέτρα ανατολικώτερα.Επίσης (όπως σημειώνεται
στο παρακάτω  σχεδιάγραμμα) υπάρχουν  θεμέλια αρχαίου οικοδομήματος , πιθανόν ανακτόρου , θεμέλια ναού των Διοσκούρων , πολλοί δευτερεύοντες τοίχοι σε χαμηλότερα σημεία , πολλοί
επίσης πύργοι ορθογώνιοι , καθώς επίσης  και μία πύλη.
     Κάτω από την ακρόπολη στο επίπεδο χώρο γύρω από τις πηγές ευρίσκετο ο κυρίως συνοικισμός
της αρχαίας Πάου.Εκεί ευρέθησαν κτίσματα , όστρακα και νομίσματα αρχαία χρονολογούμενα από
τα  προκλασσικά έως τα ρωμαϊκά χρόνια.Επίσης έχει εντοπισθεί  και αρχαίο νεκροταφείο.
 
 

             τμήμα των τειχών της ακρόπολης                                                      Η ακρόπολη

    Κατά τον Ηρόδοτο 6,127,   η αρχαία Πάος αναφέρεται σαν  πατρίδα ενός από τους μνηστήρες της
Αγαρίστης  (της κόρης του τυράννου της Σικυώνος Κλεισθένη) ,  του   Λαφάνη  γιου  του Ευφορίωνος , για τον οποίον υπήρχε η παράδοση , ότι στο σπίτι του εφιλοξένησε τους
Διόσκουρους και από τότε  ήτο πολύ φιλόξενος για όλους τους ανθρώπους.
   Η πόλη αρχαία Πάος υποτάχθηκε και προσαρτήθηκε στο κράτος του αρχαίου Κλείτορος.
Στα ρωμαϊκά  χρόνια ήταν σε παρακμή πλέον και όπως αναφέρει ο Παυσανίας ο περιηγητής που
πέρασε από κει στα  170 μΧ. ήταν μια έρημη κώμη.